W ostatnim czasie bardzo modne jest określenie rodzic helikopter. Na pewno każdy z nas słyszał tę nazwę w mediach, jednak nie wszyscy wiedzą, co ona oznacza. Otóż rodzic helikopter to ktoś, kto nadmiernie zajmuje się swoimi dziećmi a taki styl wychowania powoduje później negatywne konsekwencje.
Rodzic helikopter – czyli kto?
Rodzic helikopter to ktoś, kto wyróżnia się pewną nadintensywnością działań wobec dziecka. Zazwyczaj jest to wiec rodzic nadopiekuńczy, który stale towarzyszy swojemu dziecku, stara się je wyręczać i chronić przed potencjalnym złem. Jednocześnie rodzice zawsze są przekonani, że wszystko co robią, będzie służyło dobru ich dzieci. Muszą oni jednak być świadomi, że poprzez nadopiekuńczość odbierają pewną sprawczość swoim dzieciom. Rodzic, który wyręcza swoje dziecko w czynnościach, które może ono zrobić samodzielnie przyczynia się do obniżania jego poczucia wartości. Dziecko, które widzi, że rodzic je wyręcza, bo zrobi coś lepiej czy szybciej może to odbierać tak, że jest ono niewystarczające.
Typowe zachowania jakie przejawia rodzic helikopter
Rodzice helikopterowi próbują mieć wpływ na przykład na wybór grupy rówieśniczej swojego dziecka. Bywa też, że chcą decydować o ubiorze dziecka nastoletniego. Przyjmują oni wtedy postawę, że przecież oni rodzice wiedzą lepiej. Bardzo wyrazistym przykładem bycia nadopiekuńczym rodzicem jest także odrabianie za niego lekcji. Mocno ograniczający rodzice naruszają prawo swojego dziecka do autonomii i wyboru. W konsekwencji takie dzieci mogą oddalać się od rodziców albo intensywnie buntować. Zachowania rodzica typu helikopter mogą mieć miejsce nie tylko w stosunku do małych dzieci. Dość często zdarza się, że postawy nadopiekuńcze dotyczą dzieci dorosłych, które już mają własne rodziny. Zdarza się tak, że rodzic helikopter oczekuje od dorosłego dziecka, że nadal wiele rzeczy będą robić razem. Na przykład chce współdecydować w kwestii urządzania domu dorosłego dziecka i wprowadza dziecko jednocześnie w poczucie winy, gdy ono ośmieli się odmówić.
Helikopterowi rodzice – cechy
Rodzice-helikopter to rodzice, którzy są bardzo zaangażowani w życie swoich dzieci i mają tendencję do bycia bardzo opiekuńczymi i nadmiernie troskliwymi. Cechy takich rodziców mogą obejmować:
- tendencję do bycia bardzo uważnym na swoje dzieci i ich potrzeby,
- skłonność do ingerowania w sprawy swoich dzieci, takie jak ich zabawy i relacje z rówieśnikami,
- tendencję do przytłaczania swoich dzieci swoją troską i nadmiernym nadzorem,
- skłonność do chronienia swoich dzieci przed wszelkimi potencjalnymi zagrożeniami lub niebezpieczeństwami,
- brak zaufania do zdolności swoich dzieci do radzenia sobie z problemami i trudnościami.
Warto pamiętać, że że każdy rodzic jest inny i nie wszyscy rodzice, którzy są bardzo zaangażowani w życie swoich dzieci, są rodzicami-helikopterami. Jest to po prostu jedno ze zjawisk, które można zaobserwować wśród niektórych rodziców.
Jak rodzic helikopterowy może rozwiązać swój problem?
Rodzice helikopterowi, którzy rozumieją, że mają duży problem albo otrzymują takie sygnały z otoczenia powinni skorzystać z pomocy dobrego terapeuty. Podczas specjalnych warsztatów rodzice mogą się nauczyć, że ich rolą jest stawianie granic ale nieograniczanie wyboru dziecku. Chodzi o to aby dawać swoim dzieciom pewną przestrzeń swobody i jednocześnie zapewniać poczucie, że zawsze mają w rodzicach oparcie.
Rodzic-helikopter – co robić, gdy kogoś takiego poznam?
Jeśli chcesz uświadomić rodzicom-helikopterom, że ich zachowanie może krzywdzić dziecko, ważne jest, aby to zrobić w sposób delikatny i empatyczny. Możesz spróbować rozmawiać z nimi o swoich obawach i wyjaśnić, że chociaż ich troska jest uzasadniona, ich nadmierne zaangażowanie może powodować stres u dziecka i utrudniać mu rozwój samodzielności i umiejętności radzenia sobie z problemami. Możesz też zaproponować im wskazówki dotyczące tego, jak mogą wspierać dziecko w inny sposób, taki jak udzielanie mu wsparcia emocjonalnego i doradztwo, ale nie ingerowanie w każdą sytuację. Ważne jest, aby rozmawiać z nimi o tym w sposób otwarty i szczery, ale też wyrozumiały i zrozumienie dla ich obaw i troski.
